أقول سرّ ذلك أنه أجاب كلّ واحد من هؤلاء المرسلين من أولى العزم المكرمين بذكر النعمة العظيمة التي عنده من اللّه اما نبي اللّه موسى عليه السلام فقد كشف اللّه

--> يا در يك زمين مردم روى زمين يعنى ساكنان خاك علاوة بر مشابهت صوري ومشاكلت جسماني ونياز به زندگانى اجتماعي يك احتياج مبرم بمهر نوعي ومحبت عمومى دارند چنانك نمىتوانند بأهم در روى يك كره نباشند واز يك فضا وهوا تنفس نكنند جاى آنست كه بهوش آيند وطنازى را كنار بگذارند وبه يكديگر بنازند تا خود را نبازند از يك آب محبت غسل كنند وتن‌نازى ونفاق را به يك‌سو نهند واحرام كوى يگانگى بندند وبسوى حج محبت گرايند وتقرب به خدا را نيت كنند وبه كعبهء آمال شتابند لباس يكرنگى بپوشند ودر مقام جلب دوستى وارضاء يكديگر بكوشند از گفتن كلمات زننده خوددارى كنند حتى براي اثبات سخن خود متوسل بقسم نشوند لا واللّه وبلى واللّه نگويند هركس را ببينند لبيك گويند جز خود را كه هرگز نبينند وترك آرزو كنند كه محرمات احرام ناميده شده سنگ بر ديوار تفرقه اندازند وهواي نفس را در كوى اجتماع قرباني كنند كه گلوى حيوان بريدن سر از گريبان انسانيت به در آوردن است . متعة الحج يا بجا آوردن عمره در ماههاى حج ( شوال وذوالقعده وذوالحجه ) فرض كساني است كه چهل وهشت ميل از مكة دور باشند وبرخى دوازده ميل گويند بتصور آنكه مراد مجموع أطراف بوده است كه ميل مربع مقصود خواهد بود از ميقات مربوط به خود احرام مىبندند وبه مكة آيد وطواف نمايد پس سعى صفا ومروه كرده سپس تقصير مىكند واز احرام خارج مىشود ومحل مىگردد واين آزادى مخل بعمل عبادي أو نيست تا آنكه موقع حج برسد ودر همان سال احرام ديگرى بندد از مكة براي حج وبهتر آنست كه از مسجد الحرام احرام بسته وبكوى دوست بعرفات رود پس بمشعر الحرام كوچ كنند وبامداد روز دهم به منا آيد واتيان مناسك نمايد اين را متمتع بعمرة گويند حضرت ختمى مرتبت بحكم خدا متمتع بالعمرة إلى الحج بوده ونص قرآن حكيم درين‌باره فرموده